Ayrıca marangozdan aldığım talaşları da ara ara serpiştirmeye başlamıştım ama alt kademelerde bu işlemi yapmadığım için oralara da bu eksik olan karbon takviyesini yaptım diye düşünüyorum.

Üstteki resimde ise en alt tabaka da solucanları faaliyete geçtiğini görebilirsiniz. Organik atık ve nem olduğu yerde solucan kardeşlerde bizlere yardımcı oluyorlar. Aktarımdan sonra en alta mutfak atıkları üstüne talaş ve onun da üstüne kuru ot yerleştirildikten sonra biraz nemlendirmek için su ekliyoruz. Alt resimde ise otların üstüne yaprak ve talaş eklemesi yaparak kompost yapmaya devam ediyoruz…

Kara altın yani kompost yapımına basit bir giriş yaptım. Benzer örneklerinden esinlenerek yaptığım ve adına “Kompost Yapar” dediğim bu arkadaş umarım yüzümü kara çıkartmaz. İki bölme olarak tasarladım; Her bölme ön kapak ve gerekirse diye ortada her ikisini de birleştiren bir kapak mevcut. Kullanım kolaylığı ve işlevsellik katmaya çalıştım elimden geldiği kadar.

İşte sonuçta elde edilecek ürün, Kompost

Kompost nedir diye sorarsanız da cevabım çok basit bir şekilde organik maddeler+hava+su+ısı+bakteri diyebilirim. Organik madde olarak ise mutfakta ortaya çıkan sebze ve meyve artıkları, yaprak, ot vb. bir çok şey sayılabilir. Ben bunları kullanacağım. Ayrıca atık kağıt ve talaş gibi maddeleri ise karbon takviyesi olarak kullanmam gerekir ki diğer maddelerden gelen azot kompostu bitkiler tarafından istenmeyen bir hale sokmasın.

İlerleyen zamanlarda hem tecrübe ettiklerimi ve hem de başka kaynaklardan derlediklerimi sizinle paylaşıyor olacağım diye umut ediyorum. Bu atıkları çöpe değil de doğaya tekrardan kazandırmak için mükemmel bir yöntem kompost yapımı. Bu bir ilk deneme benim için daha da farklı yollardan da yapmaya ve sürdürmeye kararlıyım…

]]> http://neasneap.com/bgyi/cok-organik-bir-sey-kompost/feed/ 1 http://neasneap.com/bgyi/her-yagmurda-bekle-beni/ http://neasneap.com/bgyi/her-yagmurda-bekle-beni/#comments Sat, 14 May 2011 22:44:15 +0000 Recep Önder http://neasneap.com/bgyi/?p=220 Denizde dalgaydım…
Seni gördüm…
Sahile bıraktım kendimi…
Zerrelere bölündüm…
Ama sana dokunamadım…
Buhar oldum…
Uçtum, uçtum bulutlara kondum…
Seni buldum…
Yağmur oldum…
Damlalara bölündüm…
Attım kendimi…
Sana geldim…
Saçlarından, gül yüzünden süzüldüm…
Seni yine sen bilmeden sevdim…
Öptüm, kokladım…
Ama yine doyamadım…
Seni sevmeye yine doyamadım…
Gül yüzlüm, gülen gözlüm…
Her yağmurda bekle beni…

Sensiz olmak
Senden uzakta yaşamak
Umutsuzlukları kabullenmek demek

Sensiz olmak
Senin ellerini tutamamak
Yalnızlıklarda nefessiz kalmak demek

Sensiz olmak
Senin gözlerine bakamamak
Sevgisizliklerde kaybolmak demek

Sensiz olmak
Sesini duyamamak
Sessizliklerde yolunu bulamamak demek

Sensiz olmak
Seninle aynı havayı soluyamamak
Sensizliklerde yalnızları oynamak demek

Kocaeli Üniversitesi web sitesinde gördüğüm ve ilgimi çeken bir duyuru vardı geçen günlerde. 14.Gençlik Şiir Ödülleri Yarışması hakkındaydı bu duyuru. 30 yaşından gün almamış olmalıymış katılacaklar ki daha o kadar olamadığımdan bende katılmak istiyorum. Kim bilir belkide beğenirler yazdıklarımı ama hoş çokta önemli değil. 5 şiirle katılmamız lazımmış son tarihte 21 Mart 2010… Bakalım o güne kadar yeni şiirlerde yazarım mutlaka ve sizlerden de gelecek önerilerle 5 şiiri belirleyip yarışmaya başvuracağım…

Diyorum ki…
Mutluluk sen olsa gerek
Sözlerin
Düşüncelerin
Gülüşlerin
Gözlerin
Saçların…
Evet… evet…
Biliyorum ki…
Mutluluk sen olsa gerek…

Bir hikayedir bu
Yeryüzüne inen
Bize bu günleri gösteren
İlk aşkı anlatan
Belkide yaradanın bir cezası
Yada şeytanın bir oyunu

Bir hikayedir bu
İlk aşkın yasak meyvesinin
Elmanın hikayesi
Tatlı, sulu ve sert
Tıpkı aşk gibi…

Ardımda bırakıp gül çağrısını
Ayrılık anı bu sisli şarkıyı
Irmaklar gibi akıp uzun uzun
Terkediyorum bu kenti
Ahh, ölüler gibi

Şarkılar bir çığlığa sığınmaksa
Şimdi, sonsuz bir yangın gibi
Sevmesem öyle kolay çekip gitmek;
Yaralı bir kuş gibi

Kumral bir çocuğun yaz öyküsü bu
Şarkılarla geçtim aranızdan
Yalnızlar gibi susup uzun uzun
Düşlüyorum bu kenti
Ahh, bir aşk gibi

Şarkılar bir çığlığa sığınmaksa
Şimdi, sonsuz bir yangın gibi
Sevmesem öyle kolay çekip gitmek;
Yaralı bir kuş gibi

Düşlüyorum bu kenti
Son bir aşk gibi

Hayatın gerçek tadına varmak için bazen kalıpların dışına çıkıp farklı bir açıdan her zamankinden değişik bir yolla/yöntemle bir şeyler baksak/yapsak ya, güzel olmaz mı?

Emin değilim ama denemeden karar vermek biraz zor olsa gerek; ne dersin Kamil abi? Peki bunu nasıl yaparız derseniz? Emin de değilim ama her zamankinin tersini yapsak… Sağdan değilde soldan gitsek… Gül değilde kaktüs hediye etsek … Yada bazen empati kursak… Sadece bir kaç garip öneri bunlar, siz neyi nasıl yapacağınızı daha iyi birlirsiniz…